Α+ΕΛ+ΓΚΡΕΚΟ

=Δομήνικος Θεοτοκόπουλος- Ελ Γκρέκο=

Ο **Δομήνικος Θεοτοκόπουλος** 1541-1614 γνωστός επίσης με τo ιταλικό προσωνύμιο //**El Greco,**// δηλαδή //ο Έλληνας//, ήταν Kρητικός ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας της Ισπανικής αναγέννησης. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μακριά από την πατρίδα του, δημιουργώντας το κύριο σώμα του έργου του στην Ιταλία και στην Ισπανία. Εκπαιδεύτηκε αρχικά ως αγιογράφος στην Κρήτη, που αποτελούσε τότε τμήμα της ενετικής επικράτειας, και αργότερα ταξίδεψε στη Βενετία. Στην Ιταλία επηρεάστηκε από τους μεγαλύτερους δασκάλους της ιταλικής τέχνης, όπως τον Τιντορέτο και τον **Τιτσιάνο**,του οποίου υπήρξε μαθητής, υιοθετώντας στοιχεία από τον μανιερισμό.Το 1577 εγκαταστάθηκε στο Τολέδο, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του και ολοκλήρωσε ορισμένα από τα πιο γνωστά έργα του.


 * //Η Κοίμηση της Παναγίας των Ψαριανών//**, περ. 1567, τέμπερα σε ξύλο, 61,4x45 εκ., Ερμούπολη, Εκκλησία της Κοίμησης της Παναγίας

O //Διαμερισμός των ιματίων του Χριστού// υπήρξε το δεύτερο σημαντικό έργο που φιλοτέχνησε στο Τολέδο, για το οποίο οι εκπρόσωποι του καθεδρικού ναού εξέφρασαν αντιρρήσεις ως προς το περιεχόμενο του, που οδήγησαν σε περαιτέρω οικονομική διαφωνία με τον Γκρέκο, σχετικά με την αμοιβή του.
 * //El Espolio – Ο διαμερισμός των ιματίων του Χριστού//**, 1577-9, λάδι σε μουσαμά, 285 x 173 εκ., Τολέδο, Καθεδρικός Ναός

**Ο ζωγράφος παρουσιάζει το θέμα ζωγραφίζοντας τον Χριστό στην μέση. Το κύριο πρόσωπο το τονίζει με ένα δραματικό κόκκινο χρώμα, έτσι ώστε να ξεχωρίζει ο Χριστός από τους υπόλοιπους. Αυτή η εικόνα μου δημουργεί μία αίσθηση μελαγχολίας, φόβου και λύπης. Στην πίσω μεριά της εικόνας αυτής, χρησιμοποίησε ο ζωγράφος την προοπτική. Με αυτήν την εικόνα αισθάνομαι πολύ λυπημένος, διότι βλέπουμε τον Χριστό σε μια κατάσταση μελαγχολίας. Αν ήμουν σε αυτήν την εικόνα, θα ήθελα να ήμουν ο Χριστός,διότη θα με σκοτώνανε και θα πήγαινα στο παράδεισο.** **Γιώργος και Τζανέρ**

Έχοντας ήδη αποκτήσει αναγνώριση, φιλοτέχνησε τον πίνακα //Το μαρτύριο του Αγίου Μαυρίκιου// (1580-82), έργο που χαρακτηρίζεται από μία αλλαγή ύφους, ειδικότερα σε ότι αφορά τον περιορισμό των ρεαλιστικών στοιχείων και την έμφαση στην πνευματική διάσταση της σκηνής.
 * //Το Μαρτύριο του Αγίου Μαυρίκιου//** (1580-82), λάδι σε μουσαμά, 448x301 εκ., Εσκοριάλ, Μοναστηριακή Εκκλησία Αγίου Λαυρεντίου

Ο Άγιος Μαυρίκιος απεικονίζεται στον πίνακα δύο φορές, σε πρώτο πλάνο στραμμένος προς το θεατή και στο αριστερό άκρο του πίνακα, δίπλα από την αποκεφαλισμένη μορφή.
Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1580, ο Γκρέκο υιοθέτησε συχνά υπερβολικά χαρακτηριστικά στα έργα του, προκειμένου να αποδώσει υπερφυσικά στοιχεία, απομακρυνόμενος από τα αναγεννησιακά πρότυπα.

Η //Ταφή του κόμη Οργκάθ// (1586-88, Άγιος Θωμάς Τολέδου) μαρτυρά την τάση αυτή και αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά έργα του Γκρέκο, κατά πολλούς το σπουδαιότερο, που εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την μανιεριστική μέθοδο που ακολουθούσε ο Γκρέκο.

====O πίνακας περιλαμβάνει δύο διακριτές περιοχές. Στο κάτω μέρος της σύνθεσης απεικονίζεται η κηδεία του κόμη, ενώ στο άνω μέρος, που συμβολίζει τον παράδεισο, η ψυχή του μεταφέρεται από έναν άγγελο, έχοντας πάρει τη μορφή ενός παιδιού. Σύμφωνα με ένα θρύλο, τη στιγμή της ταφής τού κόμη εμφανίστηκαν ως εκ θαύματος ο Άγιος Στέφανος και ο Άγιος Αυγουστίνος. Έχει υποστηριχθεί πως ορισμένες μορφές του πίνακα απεικονίζουν επιφανείς προσωπικότητες του Τολέδου. Ειδικότερα, μία από τις μορφές στη δεξιά πλευρά του πίνακα ταυτίζεται με τον Αντόνιο δε Κοβαρούμπιας, συγκρίνοντας με την προσωπογραφία του, την οποία φιλοτέχνησε ο Γκρέκο το 1600. ====
 * //Ταφή του κόμη του Οργάθ//** (1586-88), Λάδι σε μουσαμά, 480x360 εκ., Τολέδο, Άγιος Θωμάς

Ο Γκρέκο δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τον πίνακα, που προοριζόταν για το νοσοκομείο Ταβέρα. Μοτίβα του έργου χρ ησιμοποιήθηκαν αργότερα από τον Πικάσο για τον πίνακα //Δεσποινίδες της Αβινιόν//.
 * //Η Πέμπτη Σφραγίδα της Αποκαλύψεως//** (1608-14, λάδι σε μουσαμά, 222,3 x 193 εκ., Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο.











[|Εδώ] μπορείτε να δείτε ενα βίντεο με τους πίνακες του El Greco.